Kleine aandacht, groot verschil: lessen van het Arnhems Gelijke Kansen Event

• Home ›
• Nieuws ›
• Kleine aandacht, groot verschil: lessen van het Arnhems Gelijke Kansen Event

Wanneer stond jij voor het laatst echt stil bij een leerling? Niet bij cijfers of gedrag, maar bij wie die leerling is en wat hij of zij nodig heeft. Tijdens het Gelijke Kansen Event in Arnhem draaide het precies daarom: leerlingen écht zien, naar hen luisteren en verbinding maken. 

Dagvoorzitter Karim Amghar opent de middag scherp: gelijke kansen zijn in Nederland nog steeds geen vanzelfsprekendheid. Waar je opgroeit en wat je meekrijgt, maakt nog steeds verschil. Talent is overal, kansen niet. Juist daarom ben jij als onderwijsprofessional cruciaal. Door de jongeren te zien, te luisteren en te blijven geloven in wat mogelijk is. 

Gezien worden begint bij de basis
Kinderen zonder ontbijt. Leerlingen die nooit sporten. Het zijn factoren die direct invloed hebben op het leren. Initiatieven zoals Gymkids en Nurture laten zien wat werkt: bewegen in kleine groepen en zorgen dat leerlingen met een volle maag starten. Kinderen groeien als ze zich gezien voelen en de basis op orde is. Zonder die basis wordt leren lastig.

Samen kansen creëren
In de Arnhemse wijk Paasberg werken Michelle Koenders (Partou kinderopvang) en Karin Helsen (basisschool De Witte Vlinder) letterlijk onder één dak. Samen bouwen ze aan een doorlopende leerlijn van opvang tot onderwijs. Met aandacht voor een veilige omgeving, sociaal-emotionele ontwikkeling en extra leertijd via creatieve en sportieve activiteiten. Ouders kennen de plek, voelen zich welkom en lopen makkelijk binnen. Professionals trekken samen op, leren van elkaar en delen de verantwoordelijkheid. Hier zie je wat werkt: kansengelijkheid groeit waar mensen elkaar kennen en samen doen wat nodig is voor kinderen.

Verrijk de schooldag
Rosemary Vonk, docent op het Olympus College en Maarten van Rossem in Arnhem-Zuid, deelde enthousiast hoe het naschoolse programma Chill & Skill aansluit bij de leefwereld van de scholieren én die wereld vergroot. Dat gebeurt heel concreet: door jongeren ervaringen te bieden die voor anderen vanzelfsprekend lijken, maar dat niet voor iedereen zijn. Juist door die ervaringen op te doen, groeien leerlingen in hun taal, zelfbeeld en blik op de wereld. Ze krijgen meer dan alleen les: ruimte om te ontdekken wat ze kunnen, wat ze leuk vinden en waar hun talent zit – bijvoorbeeld via koken, sport, cultuur, creativiteit en ontmoeting.

Een voorstelling die binnenkomt
Het verhaal van Mahfoud Mokaddem raakt direct aan de kern van de dag. In zijn theaterstuk stelt hij het publiek voor aan leerlingen voor wie niemand ooit een vlag hijst. Leerlingen voor wie de verwachtingen vaak te laag zijn, die weinig rolmodellen zien en die vooral te horen krijgen wat er niet goed gaat. Mahfoud herkent zich in hen, omdat hij ooit zelf die jongen was. Het gaat over gemist potentieel, over systemen die snel labelen, maar ook over de kracht van één volwassene die wel echt kijkt. Niet bezig is met afvinken, maar met luisteren. Dat maakt het verschil.

Erkenning voor wie het verschil maakt
Die impact zie je ook terug bij de uitreiking van de Kansengelijkheidsprijs. De vele initiatieven laten zien hoeveel professionals zich elke dag inzetten. Winnaars, stichting School’s Cool en Carola Peters (directeur basisschool het Mozaïek in Arnhem) laten zien wat er ontstaat als school, ouders en partners samen optrekken rondom een kind. 

De psychologie van een gelukkig leven
Na de prijsuitreiking volgt de keynote van psycholoog Merijn Ruis. Op het eerste gezicht lijkt geluk misschien een ander thema dan kansengelijkheid, maar zijn verhaal sluit er verrassend goed op aan. Merijn onderzoekt al jaren wat mensen echt gelukkig maakt. In zijn lezing laat hij zien dat geluk vaak niet zit in grote veranderingen, maar in kleine keuzes en waardevolle ontmoetingen. Hij vertelt over zijn experiment zonder smartphone, over de rust die ontstond toen hij minder scrolde en meer om zich heen keek. Over een onverwacht gesprek met iemand op een fatbike. Over de ontdekking dat waar je je aandacht op richt, groeit. Ook zijn verhaal over contact maken raakt aan het thema van de dag. Soms is één klein gesprek genoeg. Eén vraag. Eén glimlach. Eén moment waarop iemand zich gezien voelt. Dat geldt voor leerlingen, maar net zo goed voor collega’s, ouders of onbekenden in de trein.

Wat blijft hangen
Aan het einde van de dag vallen alle puzzelstukjes samen. Kansengelijkheid begint bij de basis: eten, bewegen, veiligheid en vertrouwen. Het groeit door samenwerking tussen school, kinderopvang, ouders en partners in de wijk. Het krijgt vorm in een rijke schooldag die leerlingen meer biedt dan alleen les. Het vraagt van professionals dat ze niet alleen kijken naar prestaties, maar naar de mens achter de leerling. En het leeft van kleine acties die groter blijken dan ze op het eerste gezicht lijken.

« Terug naar overzicht